14 Sty

SIŁA UKRYTA

„Istotę rzeczy” stanowi „siła ukryta” (vis occulta), w niej tkwiąca. Zgodnie z tym liczne pokolenia uczonych poszukiwały — w danej dziedzinie — „istoty rzeczy” w postaci „sił ukrytych”. W wiekach średnich przekonania te stanowdły część bardzo zna­mienną wiedzy scholastycznej, pielęgnowanej na uniwersytetach ówczesnych, w klasztorach itp.Powyższy sposób uprawiania nauki nie przyniósł rezultatów użytecznych w społecznej walce o byt, natomiast spowodował wiele jałowych sporów.Pod wpływem rewolucji kopernikowskiej w poglądach astrono­micznych, z kolei zaś pod wpływem „świeżego wiatru” z odkryć geograficznych wiara w wartość wiedzy scholastycznej pod koniec XV wieku i w w. XVI zaczęła szybko podupadać. Na jej miejsce kiełkować zaczął i stopniowo utrwalał się nowy pogląd na sens metodę nauki; w ujęciu zwięzłym, pogląd następujący:Poznawanie świata oprzeć trzeba na doświadczeniu i na meto­dzie wnioskowania indukcyjnego, tj. ze spostrzeżeń doświadczal­nych (Francis Bacon). Zerwać trzeba z ideami „istoty rzeczy” „sił ukrytych”, natomiast opisywać to, co widzimy, i tak, jak widzimy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *