14 Sty

USTALONY ZWIĄZEK

Arystotelizm stosunkowo najlepiej nadawał się do logicznego „uzbrojenia” wiary religijnej, a to swą oschłością intelektualną formalizmem, kardynalnym rozróżnieniem materii i formy (przy- stosowalnym do chrześcijańskiego dualizmu ciała i duszy), kon­cepcją istoty rzeczy, licznymi schematami i podziałami pojęć względnie rzeczy, „statycznością” światopoglądu i uwodzicielską precyzją wielu definicji. W świetle arystotelizmu (schołastyczne- go!) coś takiego, jak nauka czy poznawanie naukowe polegać mo­gło tylko na poszukiwaniu i precyzowaniu odpowiednich definicji „istoty” danej rzeczy oraz na dedukcyjnym względnie redukcyj­nym uzasadnianiu bądź zbijaniu danych twierdzeń.Gdy raz wreszcie ustalił się i usankcjonował związek między teologią a arystotelizmem, właściwe zadanie ówczesnych ludzi nauki, tj. „doktorów”, polegało na komentowaniu i apologetyce, czyli na uczonej obronie wiary.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *