14 Sty

WARTOŚĆ TYMCZASOWA

Gdyby nawet wyniki jego trudu były ze wszech miar pomyślne, mają one zawsze tylko wartość tymczasową. Nie wszystko w jego stwierdzeniach faktów innym uczonym wydaje się pewne, ścisłe dokładne, nie wszystko w metodzie jego badań i w jego teorii naukowej jest logicznie spoiste. Co więcej, budzi się zwykle wiele pytań pochodnych, w ślad za nimi wiele nowych problemów. Skut­ki powyższe w pewnej mierze wynikają z zawodowej zawiści kole­gów, ale w mierze przeważającej, z natury myślenia, z granic ludzkiej inteligencji, pomysłowości twórczej, wytrzymałości „ner­wowej”, pracowitości itp. Po prostu na pewne osiągnięcia danego uczonego stać, na inne już nie. Pałeczkę w sztafecie, jaką jest historyczny rozwój nauki, przejmują z kolei uczeni inni, mniej lub więcej uzdolnieni bądź szczęśliwi. Naukoznawczo (a nie motywacyjnie) rzecz biorąc, reagują oni na błędy, braki i luki w osiągnięciach swych poprzedników. (Wo­bec tego krytyka naukowa jest jednym z głównych motorów po­stępu naukowego).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *