14 Sty

ZWYCIĘSKA FIZYKA

Wszak Galileusz — to mechanika, to nowa, zwy­cięska fizyka. Znaczyło to, że wszelkie zjawiska przyrody należy traktować mechanistycznie, tj. jako układ wektorów i jako ruchy ciał w przestrzeni.Gdy nowe ideały poznania naukowego raz się zakorzeniły, sta­nowiły odtąd wzorzec jedyny i — jak się zdawało — nieomylny naukowego poznania. Triumfowały w wieku XVIII. W wieku na­stępnym nieco przyblakły, acz nadal- pozostawały podstawą badań naukowych, w każdym razie przyrodniczych.Dopiero materializm dialektyczny w połowie XIX w. położył im tamę, w każdym razie na odcinku mechanistycznego spojrzenia na świat. A gdy pod koniec ubiegłego wieku rozgorzał spór meto­dologiczny na temat podstaw nauk humanistycznych, w szczegól­ności historycznych, okazało się, że ideały nauki, powstałe w wie­ku XVII, a utrwalone w następnym, mają znaczenie ograniczone tylko do części badań doświadczalnych, w szerokim sensie tego słowa obejmującym również historiografię. Ale w naukach nie­których, np. w psychologii, wciąż jeszcze „pokutują” ślady me- chanicystycznego poglądu na świat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *